




Γενικά για τον ΠασχάληΠασχάλης Τερζής! O Τραγουδιστής των φεγγαριών.. Ένας απο τους τελευταίους που έχουν απομείνει στο λαΪκό τραγούδι σήμερα. Ο Πασχάλης έχει τη στόφα του λαϊκού τραγουδιστή. Στην αυθεντική, όμως, μορφή, και όχι με την τεχνηέντως ένδυση, τόσο στην ερμηνεία, όσο και στη συμπεριφορά. Δεν είναι τυχαίο ότι πάνω 25 ολόκληρα χρόνια περίμενε την αναγνώριση και τη μεγάλη επιτυχία. Εξάλλου του αρκούσε μόνο να τραγουδάει και αυτό του έφτανε.. Σήμερα κυριαρχεί ως αξία και μέγεθος στο ελληνικό τραγούδι, και βέβαια όχι τυχαία, κατά κοινή ομολογία. Με το χάρισμα της φωνής του, κατάφερε να επιβληθεί σε ένα δύσκολο χώρο, έτσι τουλάχιστον όπως έχει εξελιχτεί το λαϊκό τραγούδι στις μέρες μας. Τον αποδέχονται και τον αναγνωρίζουν όλοι, και από όλες τις "όχθες" του ελληνικού τραγουδιού. Δύσκολο και σπάνιο αυτό, όμως επίσης δυσκολία κρύβει το να καθιερωθείς χωρίς να στηρίζεσαι στο περιτύλιγμα, αλλά στην ουσία τού περιεχομένου. Με εκείνη τη γλυκιά θλίψη στο βλέμμα, αλλά και με τη δύναμη που κρύβει ο καημός μέσα στη φωνή του, τραγουδά, υπάρχει, πρώτα ως λαϊκός άνθρωπος και μετά ως λαϊκός τραγουδιστής», όπως λέει ο ίδιος. Πλέον ο Πασχάλης Τερζής έχει καθιερωθεί στο ελληνικό μουσικό στερέωμα και τα τελευταία χρόνια τραγουδάει σε μεγάλες «πίστες». Ο ίδιος υποστηρίζει πως δεν τον συγκινούν τα μεγάλα μαγαζιά. Η ατμόσφαιρα των τραγουδιών που λέει σ'αυτά, έχει την ευγένεια και τη ουσία μουσικής σκηνής. Είναι ένας πολύ απλός άνθρωπος, πραγματικά αληθινός στη ζωή του. Σε κάποια συνέντευξή του, όταν είχε ρωτηθεί για τα όνειρα που έχει στο μέλλον είχε πεί:«Αυτό που με "καίει" είναι να μην προδώσω αυτούς που με εμπιστεύτηκαν. Να μη χάσω τον Πασχάλη, και γίνω μόνο Τερζής! Τον Τερζή τις περισσότερες φορές τον ξεχνάω, γιατί Τερζής είμαι μόνο πάνω στην πίστα! Κάτω είμαι μόνο ο Πασχάλης. Φαντάζεσαι να σού μιλάνε οι δικοί σου άνθρωποι και να λες "πρόσεξε πώς μου μιλάς, γιατί είμαι ο Τερζής!"; Γίνεσαι γελοίος...». Ο Πασχάλης Τερζής μεγάλωσε στην Πυλαία όπως και παιδικός του φίλος Γηγόρης Τζιστούδης. Ένας μεγάλος βιρτουόζος του μπουζουκιού ο οποίος του έμαθε να πατάει στις νότες και ουσιαστικά να τραγουδάει. Μεγάλωσε σε δύσκολη εποχή με μεγάλη φτώχεια γι'αυτό και από μικρός δούλευε. Στα 12 του για παράδειγμα ήταν μανάβης,στα 17 του γυψάς και πολλά άλλα. Περιπλανήθηκε πολλά χρόνια τραγουδώντας και σε διάφορα μαγαζιά,σε κάποια απ'αυτά ο κόσμος στο κέφι εκτός απο πιάτα έσπαγε και πλακάκια στα πόδια των τραγουδιστών (και πολλές φορές προκαλούνταν ατυχήματα ..)-Τα φημισμένα λαϊκά στέκια της Θεσσαλονίκης. Παράλληλα τα πρώτα χρόνια δούλευε και σε μικροεπαγγέλματα για να μπορέσει να ζήσει την οικογένεια του. Πιστός για πάρα πολλά χρόνια στη Θεσσαλονίκη αρνούνταν να κάνει βήματα προς την Αθήνα για μια καλύτερη τύχη. Χαρακτηριστικό είναι ότι τη δεκαετία του 70 και 80 δούλευε σε ένα υπόγειο στη Θες/νικη στο Καραμπουρνάκι για 13 χρόνια (στο Στορκ). Από ό,τι φαίνεται όμως αγαπούσε πάρα πολύ το τραγούδι και άντεξε πολλά χρόνια στην ανωνυμία. Όταν προτοήρθε στην Αθήνα να δουλέψει, στην Νεράιδα, κάποιος είχε προβλέψει ότι ο Πασχάλης μετά από χρόνια θα γινόταν «μεγάλο όνομα» ακούγοντας αυτή τη θεσπέσια φωνή. Δεν ήταν άλλος από τον Στηβ Κακέτση ο οποίος σταματώντας την ορχήστρα την ώρα που ο Τερζής τραγουδούσε πήρε το μικρόφωνο και το είπε. Μάλλον κάτι ήξερε… Του εμπιστεύτηκαν τα τραγούδια τους πολλοί και καλοί δημιουργοί, στιχουργοί και συνθέτες και σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με παρα πολλούς τραγουδιστές. Σημαντικοί συνθέτες όπως πχ Νικολόπουλος,Σούκας,Τόκας,Ρασούλης,Θεοδωράκης,Δερβενιώτης,Πολυκανδριώτης ,Παπαδημητρίου,Θεοφάνους,Πλιάτσικας,Φοίβος,Ε.Νικολίδης,Καραλής,Κελαϊδής, Θαλασσινός,Κ.Παπαδόπουλος,Χρυσοβέργης,Φασουλάς,Κ.Κόρου. Σημαντικοί στιχουργοί όπως πχ Χαψιάδης,Ατραϊδης,Φ.Γράψας,Δρούτσα,Η.Φιλίππου,Γιαννόπουλος,Γιατράς, Λεκάκης,Μ.Ξυδούς,Μαραγκουδάκη,Πάριος,Φαλάρας. Πολλοί, μετά το θάνατο του Στέλιου Καζαντζίδη, έσπευσαν να τον χρίσουν διάδοχό του. Ο ίδιος αρνείται τον τίτλο, βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους: «Ο Καζαντζίδης ήταν ένας και μοναδικός και δεν θα ξαναγεννηθεί άλλος. Αλίμονο, είναι αστείο μόνο και μόνο που το σκέφτομαι. Για τον Πασχάλη Το τραγούδι είναι ψυχή. Αν δεν σε αγγίξει, δεν φτάνει μια φωνή. Πρέπει να φτάσει στην ψυχή σου για να το νιώσεις και να το πεις όπως πρέπει...». Δήλωση Τερζή που τα λέει όλα: "Εγω δεν βλέπω ούτε πίστες,ούτε φώτα.Βλέπω μόνον τον κόσμο.Και για μένα δεν υπάρχουν μεγάλες πίστες.Και σε μια αυλή να τραγουδάς,όταν ο κόσμος σ'αγαπάει και σε χειροκροτεί,εσύ προσπαθείς να δώσεις όσα περισσότερα έχεις....!!!
ΒιογραφίαΟ Πασχάλης Τερζής όπως είναι γνωστό γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πυλαία της Θεσσαλονίκης.Εκεί ακολούθησε αρκετά επαγγέλματα.Το τραγούδι όμως ήταν πάντα ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του,γι'αυτό και αποφάσισε να ασχοληθεί μ'αυτό.Η ουσιαστική αρχή και επαφή με το χώρο του τραγουδιού έγινε στην Ρόδο το 1974 με το συνθέτη και μουσικό Γρηγόρη Τζιστούδη.Εκτός από τα λαϊκά τραγούδια ο Πασχάλης τραγουδούσε και δημοτικά και ενθουσίαζε το κοινό.Αν και είχε αρκετές προτάσεις για κυκλοφορία δισκου απο διάφορους,τελικά δεν κατάφερε να πραγματοποιηθεί μέχρι το 1980(έχοντας ήδη αρκετά χρόνια χρόνια στο τραγούδι)..Τοτε τον άκουσε ο Χρήστος Νικολόπουλος,ο οποίος και τον έβαλε στη δισκογραφία. Ακολούθησε ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τον τίτλο "Λεω" το 1982. Η επιτυχία αυτού του δίσκου έγινε η αφετηρία για μια στενότερη συνεργασία και φιλία με τον συνθέτη. Παράλληλα με την δισκογραφική τους δουλειά, πραγματοποίησαν μαζί συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και εμφανίσεις σε κέντρα της Θεσσαλονίκης. Το 1982 συμμετέχει φιλικά στο δίσκο "Παίξε Χρήστο επειγόντως" μαζί με την Ελένη Βιτάλη, το Γιώργο Σαρρή και το Δημήτρη Κοντολάζο (επίσης Πυλαιώτη) σε μουσική Χρήστου Νικολόπουλου και στίχους Μανώλη Ρασούλη, Το 1983 ακολουθεί ο δεύτερος επιτυχημένος προσωπικός δίσκος του Π. Τερζή με τον τίτλο "Μίλα μου στον ενικό".Ένας δίσκος που περιέχει και το μεγάλο σουξε "Φαντασία μου πλανεύτρα". Η μουσική είναι του Χρήστου Νικολόπουλου και οι στίχοι των Λευτέρη Χαψιάδη και Χριστόφορου Μπαλαμπανίδη. Την ίδια περίοδο ο Πασχάλης Τερζής συμμετέχει στον δίσκο "Όλοι δικοί μας είμαστε" των Χ. Νικολόπουλου, Μανώλη Ρασούλη μαζί με τους Νίκο Παπαζόγλου, Δημήτρη Κοντογιάννη και Νάντια Καραγιάννη. Το 1986 είναι η χρονιά του δίσκου "Εθνική Θεσσαλονίκης"με 12 τραγούδια σε συνθέσεις των Θεόδωρου Δερβενιώτη, Χρήστου Νικολόπουλου και στίχους του Λευτέρη Χαψιάδη. Το 1988 ο Πασχάλης Τερζής συνεργάζεται με τον Τάκη Μουσαφίρη στον δίσκο "Καινούρια Χρώματα", στον οποίο τραγουδάει οκτώ τραγούδια. Τον Μάρτιο του 1990 συνεργάζεται για ακόμη μια φορά με το Χρήστο Νικολόπουλο και την Κατερίνα Κόρου. Δίσκος σταθμός στην καριέρα του με τίτλο "Είμαι μόνος μου". Το 1991 κυκλοφορεί ο δίσκος "θα 'θελα να 'σουν εδώ". Μια ολοκληρωμένη δουλειά νέων συνθετών του λαϊκού μας τραγουδιού. Ο Πασχάλης Τερζής κέρδισε με αυτή τη δουλειά την αποδοχή και την αγάπη όλων των φίλων του λαϊκού τραγουδιού και θεωρείται αυτή τη στιγμή ένας από τους πιο σπουδαίους ερμηνευτές στο χώρο αυτό. Το 1992 κυκλοφορεί ο δίσκος "Μια αφιέρωση καρδιάς". Τραγούδια με χρώμα και ύφος λαϊκό των Θανάση Πολυκανδριώτη, Ηλία Μπάσσιου κ. α. Το 1993 κυκλοφορεί ο δίσκος "Αυτοί που δεν μιλάνε". Είναι ο έβδομος προσωπικός του δίσκος με τις υπογραφές γνωστών δημιουργών. Το 1994 κυκλοφορεί ο δίσκος "Μεσόγειος". Ο όγδοος προσωπικός του δίσκος σε συνεργασία με την Σοφία Βόσσου, την Εύη Δρούτσα, το Μάνο Ελευθερίου, το Φοίβο, κ. ά. Σημείωσε τεράστια επιτυχία, έγινε χρυσός Το Νοέμβριο του 1995 κυκλοφορεί ο δίσκος "Αφησε με μόνο" .Το ίδιο το "Αφησε με μόνο" χαρακτηρίζεται ένα από τα καλύτερα ζεημπεκικα σε ολόκληρο το ελληνικό τραγούδι. Επίσης χρυσός δίσκος. Το 1996 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Αυτά είναι τα τραγούδια μου" που συγκέντρώθηκαν όλες οι παλιές επιτυχίες του περιέχοντας και 3 νέα τραγούδια.Έγινε σε διάστημα λίγων μηνών χρυσός. Το 1997 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Παλιόκαιρος" που χαρακτήρισε τη χρονιά και κέρδισε τις καλύτερες κριτικές από όλα τα μέσα. Ο δίσκος έφτασε τις 100.000 πωλήσεις! Τα τραγούδια έγραψαν ο Γιάννης Καραλής, ο Γιώργος Θεοφάνους και η Εύη Δρούτσα. Το Νοέμβριο του 1998 κυκλοφόρησε ένας νέος προσωπικός δίσκος του Πασχάλη Τερζή με τίτλο "Ο δικός μου ο δρόμος". Ο δίσκος έγινε χρυσός από την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του και λίγες μέρες αργότερα και πλατινένιος. Τον Οκτώβριο του '99 ο Πασχάλης Τερζής έδωσε μία μοναδική συναυλία στο Λονδίνο, στο Royal Albert Hall. Το 2000 κυκλοφορεί ενα διπλο CD με καποιες επιτυχίες του Πασχάλη Τερζη με τιτλο "Επιτυχίες χθές,σήμερα,αύριο..." Συνεχίζει με μεγαλη επιτυχία την ίδια χρονιά τον δίσκο "Δε με κατάλαβες ποτέ" με 18 καταπληκτικά τραγούδια.Επίσης ένα CD hitmix με 13 επιτυχίες του απ'τους δίσκους "Άφησε με μόνο","Ο δικός μου ο δρόμος","Λέω" και "Δεν με κατάλαβες ποτέ". To 2001 κυκλοφορεί ενα συλλεκτικο CD με τιτλο "Τα ζεϊμπεκικα του Πασχάλη",στο οποίο περιέχονται τα καλύτερα ζεϊμπεκικα του Π.Τερζή. Επίσης το 2001 κυκλοφορεί το CD "Θέλω να πώ".Ο Μάριος Τόκας γράφει 14 επιτυχίες,με τα "Φαντάσου","Μια βροχή","Θέλω να πω","Άλλος ο Θεός του κόσμου","Νύχτα","Μικρό μου" να ξεχωρίζουν. Το 2002 κυκλοφορεί ένα διπλό συλλεκτικό CD "Τραγούδια μιας ζωής" ζωντανά ηχογραφημένο στην Ιερά Οδό με γνωστές παλιές επιτυχίες καθως και με αγαπημένα τραγούδια του Τερζή.Το 2003 ο διπλός δίσκος "Φωτιά στις νύχτες" με 16 στην κυριολεξία επιτυχίες και 5 τραγούδια για το ξημέρωμα φτάνει στα ύψη με μεγάλα hits "Φεγγαρι μου χλωμό","Παραστράτημα","Έχει ένα φεγγάρι απόψε","Δικαίωμα μου".To 2004 o Πασχάλης Τερζής συνεργάζεται για τρίτη φορά με τον Γιώργο Θεοφάνους με τον δίσκο "Στα υπόγεια είναι η θέα" ενω σιγά-σιγά στο προσκήνιο του τραγουδιού βγαίνει και η κόρη To 2004 o Πασχάλης Τερζής συνεργάζεται για τρίτη φορά με τον Γιώργο Θεοφάνους με τον δίσκο "Στα υπόγεια είναι η θέα" βαδίζοντας σε πιο έντεχνους δρόμους, ενω σιγά-σιγά στο προσκήνιο του τραγουδιού βγαίνει και η κόρη του Γιάννα Τερζή. Ακολουθεί προσωπική του αποχή για ενάμισι χρόνο περίπου απο πίστες και έπανακυκλοφορεί τρια νέα τραγούδια μαζί με τον τελευταίο δίσκο.Το 2006 κυκλοφορεί το νέο cd του με τίτλο "Είναι κάποιες αγάπες" με έμφαση στο ζεϊμπέκικο (Φεύγω,Ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά,Δεν πειράζει) καθώς και άλλα μοντέρνα για το ύφος του τραγούδια. Τον Νοέμβριο του 2007 ο Πασχάλης συνεργάζεται ξανα με τον Χρήστο Νικολόπουλο.Με τίτλο "Η διαφορα" ενας δίσκος με 14 τραγουδια συνθέσεις όλες του Νικολόπουλου με τις μελωδίες να ξεχωρίζουν η μια απο την αλλη με το κλασικό ύφος βέβαια του λαϊκού συνέτη.
ΔισκογραφίαΛέω (1982)
Μίλα μου στον ενικό (1983)
Εθνική Θεσσαλονίκης (1986)
Καινούργια χρώμαρα (1988)
Είμαι μόνος μου (1990)
Θα 'θελα να σουν εδώ (1991)
Μια βραδιά στη Σαλονίκη (1991, ζωντανή ηχογράφηση με Φωτιάδη και Μελα)
Μια αφιέρωση καρδιάς (1992)
Αυτοί που δεν μιλάνε (1993)
Μεσόγειος (1994)
Άφησέ με μόνο (1995)
Αυτά είναι τα τραγούδια μου (1996)
Παλιόκαιρος (1997)
Ο δικός μου ο δρόμος (1998)
Δε με κατάλαβες ποτέ (1999)
Οι μεγαλύτερες επιτυχίες Χθές, σήμερα, αύριο... (2000)
Τα ζεϊμπέκικα του Πασχάλη (2001)
Θέλω να πω (2001)
Hitmix (2001)
Τραγούδια μιας ζωής (2002, ζωντανή ηχογράφηση)
Φωτιά στις νύχτες (2003)
Στα υπόγεια είναι η θέα (2004)
Αρχιπέλαγος (2005)
Η διαφορά (2007)
Μια νύχτα ζόρικη (2008)
Δυο νύχτες μόνο(2011)